رشد

آگاهی

بیداری

جمعیت باور کیست؟

جمعیت بیداری ، آگاهی و رشد باور، سازمانی مردم نهاد است، که از وزارت کشور و سازمان بهزیستی، مجوز فعالیت گرفته و از زنان و مادران سرپرست خانواده، در راستای توانمند سازی (آموزش و ایجاد اشتغال) حمایت میکند. باورجویان با ورود به باور، وارد فرایند به-بودن می شوند .

شکوفایی و بالندگی اجتماعی و اقتصادی جامعه امروز نیازمند ایجاد بیداری، آگاهی و رشدی است که ما آن را باور میخوانیم. در این بالندگی اجتماعی  افراد در معرض آسیب از جمله مادران سرپرست خانواده، دختران و زنان خود سرپرست که دغدغه و نیاز به رشد و توانمندی دارند طی فرآیندی صحیح و بارور به نام فرآیند “به-بودن” در مسیر رشد  و تحـــــول به افرادی توانمند، مولد و اثرگذار در خانواده و جامعه مبدل می شوند که پذیرا و مشتاق حضور آنانند. باور، رسالت خود را ایجاد بستر مناسب برای این مهم میداند و در تلاش است تا با فرهنگ سازی، خردجمعی، مهرورزی و مشارکت همباوران، جامعه ای پویا و سلامت را برای فرزندان این مرزوبوم خلق کند.

همچنین از دیگر برنامه های باور ارائه الگوهای مناسب به مدیران و سازمانهاست تا با استفاده از این الگو نسبت به تغییر نگرش خود و مردم به رشد و توانمندی سازمان های خود اقدام نمایند.

باورجویان با ورود به باور، وارد فرایند به-بودن میشوند .فرایند به-بودن، مسیریست برای بهتر زیستن .این مسیر با شناسایی افراد و جذب و توجیه آنها، توسط مشاورین و مددکارانی که تحت آموزش یکپارچه ی متد اقتصاد زیست انرژی ( روشی برای مدیریت منابع زیستی و استفاده ی بهینه از آنها در جهت تنظیم روابط درون فردی، میان فردی و فرافردی) قرار گرفته اند آغاز و با حضور در خانه باور، خواست آنها مورد سنجش و ارزیابی قرار گرفته و به تشخیص کمیته ی مددکاری و مشاوره از خدمات موقت ( خوراک، پوشاک، درمان، تحصیل و ….) برخوردار می شود.

با ایجاد همزبانی در طی این مسیر، باورجو بنا به انتخاب خود، به دوره ی آموزش حرفه‌ای و توانمندسازی بیرونی وارد شده و همزمان مورد پشتیبانی روانی، به منظور توانمند‌سازی درونی قرار می‌گیرد.

با استفاده از تجربیات دوره‌ی آموزش، باورجو امکان اشتغال به صورت فردی وگروهی در داخل و خارج از خانه کسب و کار باور یا به صورت مستقل را خواهد داشت.

در کل مسیر ( به طور متوسط  هجده ماه) این فرایند در بستر خانواده اتفاق افتاده و تمام افراد خانواده را در مسیر به-بودن قرار خواهد داد . در نهایت خانواده ی توانمند، جایگاه در خور شأن خود را در جامعه خواهد یافت و الگویی برای به-سازی جامعه خواهد بود.

نهایتاً هدف غایی باور نهادینه‌سازی فرایند به-بودن در جامعه و تسّری آن به سایر سازمانهاست.

نمودند .در فرآیند “به- بودن” تغییر از «خود»مان آغاز می‌شود، خودى که دغدغه اجتماعى و حمایت از همنوع را دار ، و سپس از جایگاه خواست ایجاد تغییر درونى، فرآیند “به- بودن” را براى ایجاد تحول در زندگى خویش انتخاب می‌نمایند. عبور از فرآیند “به- بودن” بدون انتخاب فرد آسیب‌دیده براى ایجاد تغییر در خود میسر نیست و ایستادگی بر این انتخاب امکان پذیر نمی‌باشد.

فرآیند به- بودن باور شامل هفت مرحله اصلی است که به تفضیل در ذیل قابل مطالعه است:

  • شناسایی:

افراد در معرض آسیب ممکن است ابتدا از روش‌هاى مختلفى به باور معرفى شده و یا باور آنها را شناسائى نماید .بدیهى است که این افراد می‌بایست آمادگی شروع فرآیندهاى توانمندسازی را داشته باشند . از میان افراد معرفى و شناسائى شده، این افراد انتخاب مى شوند. در صورتی که در ارزیابی ابتدایی تشخیص داده شود که این افراد آمادگی حضور در این فرآیند را ندارند جهت ترغیب و یا ایجاد آمادگی جدی تر مورد مشاوره قرار می‌گیرند و در صورت اعلام آمادگی جذب فرآیند می‌شوند.

  • جذب و توجیه:

فرد پس از شناسایی در صورت تشخیص مشاور و متخصص، تعهد و مسئولیت حضور خود را در باور پذیرفته و برای شروع مسیر ( برای شروع فرآیند توجیه خواهد شد) اقدام خواهد کرد. افراد پذیرفته شده پس از طى فرآیندهاى ادارى و تکمیل پرونده در چندین جلسه مشاوره و با حضور متخصصین و اساتید همباور شرکت خواهند نمود و تا میزان آمادگى آنها براى شرکت در فرآیند “به – بودن” ارزیابى و دور‌ه‌هاى مورد نیاز خاص هر فرد براى انجام توانمندسازى درونى طراحى و جلسات مشاوره اصلى تعیین خواهد گردید. انتخاب فرد باورجو بر اساس تلاش وى براى ایجاد تغییر در زندگى خویشتن و میزان استقامت و پایدارى آن براى رسیدن به زندگى بهتر خواهد بود.  تنها این‌گونه است که باورجو می‌تواند الگوهاى نادرست زندگى گذشته خویش را بدل به رفتارهاى هنجار و معقول اجتماعى نماید.

  • خدمات کوتاه مدت:

خدمات کوتاه مدت شامل خوراک، پوشاک و امکانات درمانی و تحصیلی کوتاه مدت برای فرد باورجو و خانواده‌ی او (همسر و فرزندان) می‌باشد که با تشخیص مشاور و مددکار وی، این مدت زمان متفاوت خواهد بود و می‌تواند بین ۴-۵ ماه به طور رایگان این خدمات را دریافت کنند. در صورتى که باورجو (به ویژه در مورد بانوان و مادران به همراه فرزندانشان) صاحب موقعیت سرپناهى براى خود نباشند، تا مدتى معلوم بین شش ماه تا یک سال (در افراد، متناسب با نظر کارشناس و مددکار ایشان تغییر خواهد کرد) مى تواند از سرپناه موقت ( درصورت راه اندازی از طرف سازمان) استفاده کند. بدیهى است استفاده از این امکانات همچنین منوط به کسب شرایط مناسب در طى فرآیندهاى آموزشى و توانمندسازى است.

 

  • آموزش(حرفه ای:مرحله اول از توانمندسازی بیرونی/فردی:توانمندسازی درونی طبق متد اقتصاد زیست انرژی):

آموزش در باور شامل دو مرحله می‌باشد : آموزشهاى حرفه‌اى (توانمندسازى بیرونی) و آموزشهاى فردى (توانمندسازى درونى)

الف-  آموزشهاى حرفه‌اى  (توانمندسازى بیرونى-  مرحله اول) :

آموزش‌هاى حرفه‌اى در قالب کارگاه‌هاى مختلف آموزشى و بر اساس استعدادها، علایق، توانمندی‌ها و تخصص باورجویان با تشخیص مربیان حرفه‌اى حوزه‌هاى مختلف باور و یا تائید مشاوران صورت خواهد گرفت. فرآیند آموزشى تحت نظارت دقیق و مستمر روانشناسان و مشاوران مجرب آموزش و ایده متد اقتصاد زیست انرژی برگزار خواهد گردید. در اصل کارگاه‌های آموزشی باور در ارتباط با کارگاه‌های حرفه‌ای هم می‌باشد و شمای شبه اشتغال به خود می‌گیرند. باورجو پس از مدت ۳-۴ ماه با تشخیص مشاور وارد فرآیند اشتغال به شکل نیمه جدی می‌شود که بیشتر فرآیند خود را زیر نظر مدیریت توانمندسازی درونی و بخشی را زیر نظر مدیریت توانمندسازی بیرونی میگذراد و پس از مدتی قریب به ۶ ماه، وارد فرآیند اشتغال به شکل جدی خواهد شد. هدف از انجام این آموزش‌ها ضمن ایجاد آمادگى‌هاى لازم براى حضور در فضاهاى رسمى و جدى اشتغال و ایجاد انگیزه هاى لازم در باورجویان، کسب مهارت‌هاى لازم براى حضور در بسترهاى اشتغال پایدار در جامعه است .

ب- آموزشهاى فردى  (توانمندسازى درونى) :

به زعم مدیران باور، مهمترین ضعف در مسیر به-بودن باورجویان، عدم همزمانى توانمندسازى درونى با توانمندسازى بیرونى و حرفه‌اى آنان است. این آموزش‌ها که با هدف خودباورى و ارتقاء انگیزه‌هاى درونى در جهت تنظیم روابط درون فردی،میان‌فردی و فرافردی و در نتیجه ایجاد تغییر در روش هاى زندگى و پذیرش اجتماعى صورت مى‌گیرد توسط بهترین اساتید متخصص حوزه‌هاى مختلف روانشناسى و مددکارى اجتماعی، طراحى و پیاده‌سازى خواهد شد .( متد اقتصاد زیست انرژی)

  • اشتغال(مرحله دوم از توامندسازی درونی):

اشتغال یکى از اصلی‌ترین دغدغه‌ها و مشکلات افراد آسیب‌دیده یا درمعرض آسیب در جامعه‌ی هدف باور و همچنین اصلى‌ترین عاملى است که فرد در معرض آسیب را به وضعیت نامناسبی سوق دهد. پس از سالها تلاش و کسب تجربه مدیران باور در حوزه اعتیاد، کارتن خوابی، کودکان کار و آسیب‌هاى اجتماعى، حلقه‌ی مفقوده تمامى سازمان‌هاى مردم نهاد و دولتى در فرآیند پیشگیریو  کاهش آسیب‌هاى اجتماعی، ایجاد اشتغال پایدار براى باورجویان است.  بدین ترتیب بدون ایجاد اشتغال تمامى سرمایه گذاری‌هاى انجام شده براى بهبودى هرفرد به هدر خواهد رفت. از دیگر سو، مدیران باور بر این اعتقاد هستند که بخش عمده‌اى از منابع مالى و سرمایه‌هاى جامعه صرف خرید اجناس خارجى مى‌شود که به راحتى در داخل کشور و با هزینه‌هاى منطقى قابل تولید هستند. بازاریابى و خرید این اجناس تنها برطرف‌کننده نیازهاى عملکردى یا زیباشناسانه مردم نیست، بلکه در کنار آنها نیازهاى معنوى نیز برآورده شده و به هر خرید ارزشى را مى‌بخشد که به مراتب فراتر از ارزش‌هاى مالى است. بدون تردید تحقق این آرزو نیازمند همکارى و مساعدت نهادهاى دولتى مربوطه و رفع موانع مرسوم و موجود در مسیر تولید و صنعت کشور است .ضمن اینکه با ارائه برنامه مدوّن و عملیاتی و برنامه‌ریزی در حوزه اشتغال زایی پایدار برای این افراد، به جای کمک‌های هیجانی که باعث ایجاد آسیب جدیدی در دو دهه اخیر شده است، حمایت‌هایی با برنامه و سازنده جایگزین خواهد شد تا با تغییر نگرش بیشتر مردم بتوانیم در راستای توانمندسازی افراد و ایجاد اشتغال‌های پایدار گام برداریم. ازین پس به باورجویان به واسطه اینکه به شکل جدی تری وارد عرصه کسب و کار می‌شوند نوباور می‌گوییم.

ایجاد فعالیت‌هاى شغلى «باور» در ابتداى کار می‌تواند حداقل شامل چهار روش زیر باشد:

  • حضور در کارگاه‌هاى تولیدى – خدماتى باور براى تولید محصولات فرهنگى و هنرى با کیفیت خاص و بالا با طراحی ویژه و نو
  • حمایت از ایجاد کسب وکارهاى شخصى هر نوباور در قالب نوشتن طرح، تهیه ى سرمایه، آموزش، بازاریابى و …شرکت یا تعاونی خود شخص
  • معرفى نوباوران مستعد و متعهد به صاحبان کار و مدیران بخش خصوصى. انجام این مهم نیازمند ایجاد آگاهى و فرهنگ‌سازى لازم در میان مدیران و صاحبان مشاغل است که «باور» آنان را نسبت به این قشر از جامعه تغییر داده و مسئولیت اجتماعى آنان را یادآورى نماید .
  • پایدار شدن در چارت سازمانی جمعیت «باور» نظیر سمت هاى ادارى، بازاریابى، فروش، نمایندگى و …

در پایان فرآیند به-بودن باورجو می‌تواند خود به عنوان همباور در جمعیت باور فعالیت داشته باشد.

  • تثبیت و نهادینه سازی در کانون خانواده:

توانمندسازى بیرونى و درونى در گام اول و اشتغال در گام دوم زمینه‌هاى لازم را براى کانونمندشدن فرد در خانواده را مهیا می‌سازد .

این مهم یکى از هدف‌هاى اصلى  باور و یکى از حلقه‌هاى مفقوده‌ی حوزه‌ی آسیب‌هاى اجتماعى است. باور علاوه برفرد نوباور ، برنامه‌هاى مداوم و مستمرى را براى آگاهى خانواده‌ها و ارتقاء سطح برداشت آنان، طراحى و پیاده‌سازى می‌نماید.  این برنامه‌ها به گونه‌ایست که خانواده‌ها بخشى از فرآیند به- بودن براى ایجاد بستر رشد و پایداری در این مسیر را در کانون خانواده ممکن می‌دانند، اینکه بتوانند بستر مناسبی برای پرورش کودکان خود داشته باشند که این مهم جز با توانمندسازی درونی و بیرونی مادران و پدران آنها محقق نخواهد شد.  این مرحله بدون شک نیازمند ارتباط مستمر با خانواده‌ها و گذشت زمان است که صبورى تیم اجرائى و مشاوره  باور را طلب می‌کند.

  • جامعه‌پذیری(فرهنگ‌سازی و جامعه پذیرکردن):

در این مرحله فرد به توانمندی رسیده و جامعه‌پذیر شده است، این مرحله انتهای فرآیندی می‌باشد که حدود ۱۸ ماه به طول انجامیده است و فرد باورجو تبدیل به همباور شده و خود می‌تواند در راستای توانمندی دیگران گام بردارد و فرآیند نهادینه‌سازی در کانون خانواده اولین گام اتصال به اطرافیان است. این دو مهم، هدف فرآیند  به- بودن را تشکیل می‌دهند. مانند نهادینه‌سازی در کانون خانواده،اعضاء جامعه نیز می‌بایست نسبت به تغییر نگرش خود به افراد آسیب‌دیده اقدام نمایند. در واقع، فرآیند  به- بودن درمیان تک‌تک افرادى که دغدغه‌ی مسئولیت‌هاى اجتماعى دارند عمل خواهد نمود و باور در تلاش است تا با را‌ه اندازى پروژه‌هاى اطلاع‌رسانى و فرهنگ‌سازى مختلف این مهم را به انجام رساند .افراد آسیب دیده اگرچه نیازمند کمک‌هاى کوتاه مدتى براى امرار معاش و ادامه زندگى هستند اما بیش از هرچیز نیازمند به تغییر ادراک و خرد جمعى جامعه در مواجهه با خویشند .بسیارى از ما نیز درگیر آسیب‌هاى اجتماعى بوده و یا هستیم اما نسبت به آن آگاهى نداریم. به عنوان عضوى از یک جامعه ارزش مدار، هریک از ما در قبال خود و این افراد مسئولیت‌هایی داریم که فراتر از پرداخت پول یا توزیع آذوقه و غذاست که بیشتر منجر به کهنگى و شیوع درد اصلى پنهان در لایه‌هاى زیرین اجتماع ماست . دردى که بجاى ایجاد تعهد و مسئولیت ، تنها وابستگى این افراد را بیشتر میکند. درد بی مسئولیتی

تمامى تلاش باور در این خصوص درک میزان تأثیرگذارى هریک از ما در جامعه و کشف این داستان باورپذیر و در عین حال ساده است که باورجویان، افرادى شبیه ما هستند که به دلیل برداشت و تصمیم نامناسب در مواجهه با اتفاقات مختلف در مسیر زندگى خویش درگیر آسیب اجتماعى شده و اکنون در محیطى گرفتار آمده‌اند که در مواجهه با وى، نامناسب رفتارکرده و امکان بازگشت به خود و اخذ تصمیم مناسب را از او سلب کرده است و از دیگر سو باعث می‌شود تا در این شرایط نامناسب گرفتار بماند.

ایجاد بستر و الگوهای قابل‌توسعه برای تغییر نگرش مردم نسبت به آسیب‌های اجتماعی و ایجاد باور ( بیداری، آگاهی و رشد) و توانمندسازی درونی و بیرونی در میان کودکان، زنان و مردان آسیب‌دیده و در معرض آسیب و در نهایت نهادینه‌سازی و تثبیت در خانواده و جامعه پذیری و اجتماعی‌سازی در جامعه.

ایجاد بستر و الگوهاى قابل توسعه براى تغییر نگرش مردم نسبت به آسیب‌هاى اجتماعى، ایجاد باور (بیدارى، آگاهى و رشد) و توانمندسازى درونى و بیرونى در میان کودکان، زنان و مردان آسیب‌دیده و در معرض آسیب و در نهایت بازگشت قابل اعتماد و پایدار آنها به خانواده و جامعه و ارائه آموزش‌هاى اجتماعى لازم در این خصوص.

  • اهداف کلان:

  • شناسایی، جذب، مددکاری، آموزش و ایجاد اشتغال پایدار براى افراد در معرض آسیب از جمله مادران سرپرست خانواده، دختران و زنان خود سرپرست که دغدغه و نیاز به رشد و توانمندی دارند طی فرآیند به بودن)
  • انجام فعالیت هاى اطلاع رسانى، آگاهى بخش و آموزشى براى عموم جامعه در راستاى مواجهه و پذیرش افراد جامعه هدف
  • جذب منابع مالى و حامیان مورد نیاز براى پیشبرد برنامه‌هاى اجرائى باور.
  • طراحى و راه اندازى کسب و کارهاى سود آور و بازاریابى آنها به منظور ایجاد اشتغال پایدار در افراد جامعه هدف.
  • جذب انسانهایى با دغدغه مشترک، متعهد و داراى تجربه کافى براى کمک به اجراى برنامه هاى باور.
  • طراحى و مستندسازى الگوهاى اجرائى و رفتارى قابل توسعه براى کمک به افراد آسیب دیده و یا در معرض آسیب.
  • تعامل و همکاری در انجام پروژه های مشترک با اشخاص حقیقی و حقوقی اعم از دولتی و غیر دولتی.
  • اهداف خرد:

  • شناسایی و جذب افراد و اعضا خانواده جامعه هدف شامل:

. زنان، مردان و کودکان آسیب دیده و در معرض آسیب

. مادران سرپرست خانواده

. دختران و زنان خود سرپرست

. آسیب‌دیدگان اجتماعی ناشی از بیماری اعتیاد، کارتن‌خوابی، فرار از خانه و همسر آزاری

. بزهکاران بازتوانی شده

. فرزندان نیازمند اسکان شبانه روزی (بی سرپرست و بد سرپرست)

. کودکان خیابانی تحت مراقبت و نگهداری یا ترخیص شده از مراکز

. معلولین و جانبازان

  • ساماندهی زنان، دختران و کودکان بی‌سرپناه و یا نیازمند اسکان موقت بطور روزانه یا شبانه‌روزی (اسکان و آموزش تا سر حد توانمندی اجتماعی)
  • ارائه خدمات آموزش و مشاوره کسب و کار به صورت رایگان
  • برگزاری سمینار، همایش، سمپوزیم و جشنواره و کارگاه‌های آموزشی
  • بسترسازی و ایجاد آمادگی شغلی، ایجاد اشتغال و حرفه برای افراد و خانواده جامعه هدف
  • حمایت مادی و معنوی جامعه هدف در قالب کمک های هزینه زندگی (معاش)، تحصیل، درمان، مسکن، اشتغال و آموزش
  • طراحی و اجرای برنامه کسب و کار و ارائه تسهیلات اشتغال‌زایی و کار آفرینی.
  • ایجاد فرصت‌های شغلی با استفاده از معرفی به کارفرما‌های دولتی و غیر دولتی.
  • راه اندازی غرفه‌های ثابت و نمایشگاهی و بازارچه‌های خیریه جهت عرضه و بازاریابی تولیدات کارگاه های باور و کسب درآمد جامعه هدف.
  • تعامل و مشارکت با نهاد های دولتی و غیر دولتی، دستگاه‌های اجرایی، سمن ها و شهرداری‌ها در حیطه توانمندسازی اجتماعی.
  • اقدام در جهت تثبیت، نگهداری، پایداری و بهبود شغلی جامعه هدف.
  • ارتقا سطح فرهنگ و بهداشت جامعه هدف.
  • ارائه خدمات فرهنگی اجتماعی.
  • ایجاد زمینه ارتباط با مراکز و موسسات حمایتی به منظور بهره‌گیری از تجربیات و امکانات طرفین.
  • اجرای برنامه‌های فرهنگی مانند اردوهای تفریحی زیارتی، کارگاه‌های آموزشی، و برنامه‌های چند رسانه‌ای.
  • حمایت‌های مددکاری اجتماعی، مشاوره و آموزش در راستای خودباوری و خود‌شکوفایی ایشان، رفع مشکلات اداری و حقوقی و در نهایت توانمندسازی اجتماعی و بازگشت به خانواده و جامعه.
  • ارائه خدمات مشاوره مدیریت و درمان به سایر سمن ها و موسسات درمانی.
  • اجرای طرح‌های آگاه سازی عمومی با تهیه بروشور، وبلاگ، نشریه، انیمیشن و فیلم پس از اخذ مجوز‌های لازم.
  • ارائه بخشی از طرح های پیشگیرانه آسیب‌های اجتماعی مدون شده وزارت بهداشت، بهزیستی، سمن‌ها، شهرداری‌ها و سایر مراکز دولتی و غیردولتی.
  • مشارکت در اداره مراکز تحت نظارت واحد حمایتی دولتی با توجه به سیاست تمرکز زدایی دولت.
  • توانمندسازی درونی

  • برگزاری دوره‌های اقتصاد زیست انرژی در راستای آموزش همباوران
  • برگزاری دوره های سوپرویزین برای مشاورین و روانشناسان جمعیت
  • برگزاری کلاسهای آموزشیاری زیست انرژی برای آماده‌سازی و آموزش مشاوران و روانشناسان جمعیت
  • شناسایی و جذب باورجویان برای شروع فرآیند به-بودن توسط تیم مددکاری و مشاورین
  • جلسات منظم مشاورین در راستای یکپارچگی تصمیمات درمورد باورجویان
  • جلسات مشاوره مداوم فردی و گروهی برای باورجویان
  • توانمندسازی بیرونی

  • برگزاری کلاس‌های آموزشی خیاطی و طراحی دوخت برای باورجویان
  • برگزاری کلاس‌های آموزشی چاپ سیلک برای باورجویان
  • برگزاری کلاس‌های آموزشی ابزارآلات کاربردی با استفاده از چرم برای باورحویان
  • برگزاری کلاس‌های جعبه سازی برای باورجویان
  • برگزاری جلسات تیم طراحی محصولات باور با همراهی متخصصین
  • برگزاری جلسات مداوم در راستای برندیگ توسط متخصصین
  • طراحی و تولید کیف‌ها و کیسه‌های پارچه‌ای (حافظ محیط زیست)
  • طراحی و دوخت لباس‌های سفارشی تک‌دوزی همسو با نمادهای ایرانی (سفارش دهنده: گروه موسیقی داتام …)
  • طراحی و تولید عروسکهای نمدی همسو با نمادهای فرهنگ ایرانی(سفارش دهنده: شرکت شناسا و …)
  • طراحی و تولید جعبه‌ها و پاکتهای پارچه‌ای (سفارش دهنده: شرکت تخفیفان و …)
  • طراحی و تولید کوسن‌های گلدوزی‌شده
  •  فرهنگی

  • نشست‌های منظم فرهنگی ماهیانه به منظور نهادینه‌سازی فرهنگ سپاس در جمعیت با حضور استاد سیمین حقی
  • محتواسازی فرهنگی و محیط‌زیستی در طراحی و تولید محصولات
  • پیشنهاد کتاب در راستای جان بخشیدن به متد اقتصاد زیست انرژی در سازمان و اغنای فرهنگی

مجوزهای فعالیت جمعیت باور

‌‌‌جمعیت باور سازمان  مردم‌نهاد به شماره ثبت ۳۷۶۹۱

کلیه حقوق برای جمعیت باور محفوظ است.بازنشر مطالب تنها با ذکر منبع و درج لینک به صفحه مربوطه در سایت باور مجاز است

Creative Commons License This work by Bavar NGO is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License

Designed by: TiamPress Powered by WordPress

ورود به سیستم با حساب کاربری خود

اطلاعاتان را فراموش کرده اید؟